Ile to zajmie?
To zależy od ciebie.
No dobra.
Wiem, co mówić.
Nazywam się Elton Hercules John...
i jestem alkoholikiem.
I kokainistą.
I uzależnionym od seksu...
bulimikiem.
Jestem też zakupoholikiem, uzależnionym od trawki
i leków.
I nie kontroluję złości.
Dlaczego tu jesteś?
Mój dealer wyjechał.
Uznałem, że to jakaś alternatywa.
Chcę się zmienić na lepsze.
Jakim byłeś dzieckiem, Elton?
Dzieckiem?
Zrozumieli to, gdy miałem pięć lat
Wpadam w złość, pluję w twarz
Teraz jest inaczej, biedak się bogaci
Ale cholera cię weźmie Jak ta wiedźma wróci!
Już możesz jeść mięso w piątek
To jest w porządku.
Stek w sobotę wieczorem
Skrytykuję przykładnie Twe społeczne reguły
A wieczorem odlecę: Nawdycham się kleju
Jestem wredny, jestem wredny Och, wredota wróciła!
Także całkiem na trzeźwo
Mogę zrzędzić i narzekać Bo jestem lepszy od ciebie
Lepiej się poruszam Wszystko lepiej robię
Reggie! Spóźniłeś się!
Musiałam wyrzucić twój obiad. Do domu!
Wrócił?
A ja to co? Powietrze?
Nie rób sobie nadziei.
On jest niegodnym zaufania egoistą.
Przyślesz go do mnie, jak wróci?
Reggie! Przesuń się!
Muszę to skończyć, nim wyjdę.
Zrobione.
Odstaw na miejsce.
Mamo, muszę już iść.
Gdzie mój sweterek?
Co? Zrobiłem coś złego?
Cholera, Sheila.
Może powinniśmy zapisać go na lekcje.
Cudownie. Nie będzie mi się plątał po nogami.
Zagraj jeszcze raz.
Chcę zagrać to tacie.
Dowlokłeś się do domu.
- Cześć, Stanley. - Jak leci, Ivy?
Przecież masz to gdzieś.
Wchodź. Nie rób przeciągu.
Na ile zostajesz?
Na parę tygodni.
Reggie zaraz pójdzie spać.
Idź do niego. Przywitaj się.
Zrobię to jutro.
Zostało coś do jedzenia?
Czy wszystko oddałaś dzieciakowi?
Tata kochał...
rodzinę i muzykę.
Godzinami rozmawialiśmy o jazzie.
Wciąż mnie przytulał.
Miałem szczęście.
Byłem bardzo szczęśliwym dzieckiem.
Tato, to prawda, że umiesz grać?
Zbieram na lekcje gry na pianinie.
Chcesz tu zostać, to bądź cicho.
Słucham muzyki.
Ta mi się podoba.
Nie dotykaj moich płyt bez pytania.
Kiedy mnie przytulisz?
Nie bądź mięczakiem.
A ty dlaczego nie śpisz?
Uczę się.
Zgaś światło. I do spania.
A niech mnie! To było dobre!
Zagraj coś jeszcze.
Sonata księżycowa, Reggie.
Mamo? Pan mówi, że mogę dostać stypendium
Królewskiej Akademii Muzycznej.
Królewskiej Akademii Muzycznej?
Ładnie brzmi.
„Królewska”.
Nożyczki.
- Co sądzisz? - Czerwona jest fajna.
- To tylko w soboty. - Nie mogę rzucić wszystkiego dla ciebie.
Ja cię zaprowadzę.
- Dokąd się wybierasz? - Nie wiem.
Jeszcze nie zdecydowałam.
Ale ty i tak nie jesteś zaproszony.
Nauczyciel uważa, że Reggie może dostać stypendium.
Naprawdę?
Myślisz, że ma talent?
Oczywiście, że tak. Wiedziałbyś o tym,
gdybyś interesował się mną i rodziną.
Nie oglądaj tego. Nie jesteś dziewczyną.
KRÓLEWSKA AKADEMIA MUZYCZNA
- Możemy iść do domu? - Nie idziemy do domu.
To twoje życie.
Musisz pokonać nieśmiałość.
Mama mówi, że nigdy...
Na początku wszyscy się boją.
Udawaj, że jesteś pewny siebie.
Życie rzadko daje szansę.
A to jest ta twoja.
Pokaż im, na co cię stać.
Jesteś najlepszy. Przecież potrafisz, prawda?
- Chyba tak. - Dobrze. Idź.
Tu masz na chipsy i na bilet powrotny.
Reginald Dwight?
- Tak. - Jak się masz?
Dziękuję, dobrze.
Zdejmij płaszcz.
Nie przyniosłeś nut?
Nie wiedziałem.
Rozumiem...
Możesz coś zagrać,
żebym się zorientowała, co potrafisz?
Dlaczego przerwałeś?
Pani tu przerwała.
Masz dobrą pamięć i słuch,
ale musisz dużo pracować.
Nadgarstki i plecy prosto.
Zacznijmy od gamy C-dur,
oburącz przez dwie oktawy.
Ręce ze stołu. Przestań hałasować.
Co tak patrzysz?
Pragnę miłości
Lecz jej nie znajdę
Człowiek jak on
Tak nieodpowiedzialny
Człowiek jak on
Czuje się martwy
Tam, gdzie inni znajdują wolność
Nie umiem kochać
Zbyt wiele mam ran
Nie czuję nic
Tylko chłód
Nie czuję nic
Prócz starych blizn
Które zamieniają
Moje serce w kamień
Chcę miłości
Na moich warunkach
Wiele się nauczyłam
Zbyt wielki dźwigam ciężar
O Boże, widziałam już
W życiu niejedno
Ale chcę miłości
Innej miłości
- Chcę miłości - Która mnie nie zniszczy
Nie wzniesie muru, nie odgrodzi od świata
Chcę miłości, która coś znaczy
Takiej chcę miłości
Chcę miłości
Tam stoi jakiś dzieciak.
Reggie... Co robisz?
Cześć. Jestem Fred, kolega mamusi.
Związałaś mnie ze sobą dzieciakiem.
Nareszcie mam powód, by stąd odejść.
Pozbędę się ciebie i tego cholernego domu!
Nawet mnie nie przytulił na pożegnanie.
Nie potrafi okazywać uczuć.
Nigdy nie potrafił.
- Chciałbym być kimś innym. - Nie bądź niemądry.
Jak miałem się czuć?
Byłem dzieckiem.
Byłem zrozpaczony.
Ale co to kogo obchodzi?
W każdym razie...
odkryłem płyty...
i rock'n'rolla.
Wiem, że go lubisz. Niezły przystojniak.
- Zaszalałabym. - Mamo!
Dzięki, mamo. Fantastycznie.
Poważnie chcesz zostać rockandrollowcem?
Tak, oczywiście.
Trzeba ci zmienić fryzurę.
- Mogę się ściąć na Elvisa? - Ciesz się włosami, póki je masz.
Ma geny moich przodków.
W wieku dwudziestu lat będzie łysy jako kolano.
Gratulacje, Dave. Wygrał cztery kotlety,
230 gramów mielonego mięsa i pęto kiełbasy.
Dzięki! Dziękuję!
Teraz syn Sheili i Freda
zaśpiewa nam parę piosenek.
Reggie Dwight!
Dawaj, Reg!
Zaczynaj.
Cześć.
Jasna cholera. Masz fajkę?
Słabizna!
Reg, zagraj moją ulubioną.
Przepraszam.
- To nie może tu stać. - A to czemu?
Bo spadnie.
Godzina już późna Nie przyszli koledzy?
Mamo, zawołaj mnie, jak przyjdą
Już siódma wybiła, a ja chcę zaszaleć
Nażłopać się piwa
Mój stary jest pijany jak bela
Staruszka go olewa
Siostrzyczce jest ładnie W tych szelkach i butach
I z brylantyną na włosach
Nie damy sobie w kaszę dmuchać
Dość mamy nudnej dyscypliny
Sobotnia noc to czas na rozróbę
Niech coś się wydarzy
Czuję się jak naoliwiony silnik diesla
Zaszaleję dziś na parkiecie
Sobotnia noc to jest to, co lubię
Sobotnia noc jest ekstra Super!
Hej!
Spory tu dziś tłum
Szukam panny, której wpadnę w oko
Pokażę jej muskuły i dostanę, co chcę
Zatankuję drinka i krzyknę: „Ona jest tu ze mną!”
Dźwięki, które lubię najbardziej
To szczęk sprężynowca i warkot motoru
Ja, młodociany produkt klasy robotniczej
Moją najlepszą kumpelą jest butelka
Rozróba!
Nie damy sobie w kaszę dmuchać
Dość mamy nudnej dyscypliny
Sobotnia noc to czas na rozróbę
Niech coś się wydarzy
Czuję się jak naoliwiony silnik diesla
Zaszaleję dziś na parkiecie
Bo sobotnia noc, to jest to, co lubię
Sobotnia noc jest ekstra Super!
Oto i oni, Dave.
Nie gryzą. Pogadaj.
Dobry występ, chłopcy.
Wiecie, co to dobra zabawa.
Co powiecie na dwa funty tygodniowo?
Na głowę.
I co dalej?
Promuję soul.
Mam dwa amerykańskie zespoły, które robią trasę w Anglii.
Potrzebują wsparcia.
Muszę wiedzieć do jutra, do 13:00.
TOURNÉE „AMERYKAŃSKI SOUL" WIELKA BRYTANIA 1969 ROK
Jakim sposobem grubasek z Pinner,
okularnik zwany Reggiem Dwightem,
może zostać muzykiem soulowym?
Napisz parę piosenek.
Jestem czarnym chudzielcem
z Detroit.
Naprawdę nazywam się Rodney Jones.
Dziesięć lat grałem w przydrożnych knajpach,
nim zrozumiałem, co mam zrobić.
Zmienić nazwisko?
Nie chodzi tylko o nazwisko.
Musisz zabić tego, kim się urodziłeś,
żeby stać się tym, kim chcesz być.
Udanego występu.
Obsikałem sobie ręce.
Uważaj, stary.
- Elton? - Co?
Myślę o zmianie imienia.
Świetnie.
Chcę je zmienić na Elton Dean.
Ja się tak nazywam.
Wiem. Co o tym myślisz?
Spadaj na drzewo!
Jasne.
PRACA DLA KOMPOZYTORA, WOKALISTY, MUZYKA
ULICA DENMARK
Pianistów mam na pęczki.
Również śpiewam.
Jaki repertuar?
Wszystko.
Rock, soul, country.
Zastrzelę każdego,
kto zaśpiewa „Streets of Laredo”.
Piszę też własne kawałki.
Dobre. Przydałyby się słowa.
Tak. Mam z tym problem.
Jaki ma tytuł?
Nie ma. Zaimprowizowałem.
W tej chwili?
Możesz powtórzyć imię?
Elton.
Elton?
Elton jak?
John.
Elton John.
Co robisz w moim gabinecie?
Mam spotkanie.
Może ci przynieść herbatkę...
szefie?
Eltonie Johnie, pianisto, dziękuję, że wpadłeś.
- Zostaw namiar. - Panie Williams.
Proszę dać mi szansę.
W porządku.
Może coś cię zainteresuje i dopasujesz muzykę.
SZERYF BERNIE
Dobra.
- Dzięki, że wpadłeś. - Mam czekać na telefon?
Skontaktujemy się.
Dobrze. Dziękuję za pański czas.
Drobiazg. Proszę.
Cappuccino bez pianki.
- Dzięki. - Za godzinę zamykamy.
- Bernie Taupin? - Tak. Ty jesteś Elton?
- Tak. - Cześć.
To pseudonim artystyczny.
Zdradzisz mi prawdziwe imię, jak się bliżej poznamy.
Dobra.
- Myślałem... - Chciałeś...
Mów pierwszy.
- Piszesz fajne teksty. - Dziękuję.
Słuchałem tego, co mi wysłałeś. Świetne.
- Naprawdę dobre. - Dzięki.
Moment. Na ten nie patrz. Nie powinien się tu znaleźć.
Ale... Jest naprawdę dobry.
Napisałem do niego melodię.
- Tak... - „Border Song”?
Przeczytałem i usłyszałem całą melodię.
Zobaczyłem nuty,
musiałem je tylko zapisać.
Ledwie nadążałem zapisywać to, co słyszałem.
Zdarza ci się coś takiego?
Raczej nie.
Ale mogę dla ciebie pisać, Elton.
- Będę ci je wysyłał. - Świetnie. To mi pasuje.
Świetnie.
Nazywam się Reg Dwight.
Fajnie. Brzmi jak nazwisko kowboja.
Zawsze marzyłem,
żeby być kowbojem.
Lubisz muzykę country?
- Tak. - Świetna jest, prawda?
Znasz „Streets of Laredo”?
Jest dobra.
- Dobra piosenka. - To prawda.
- Dobra jest. - Tak.
- Dobra piosenka. - Zgadza się.
Twoje teksty są świetne.
STACJA WARWICK AVENUE
Reg Dwight Szeryf
To mój brat
Pozwólcie nam spokojnie żyć
Mam się zachwycać?
Wpada w ucho, Dick. Oni są wyjątkowi... Mają wyczucie.
Nie podniecaj się tak bardzo.
Może moglibyśmy z nich zrobić zespół beatowy?
Ten dobrze wygląda. Niech śpiewa.
Moment. Słoń mi nadepnął na ucho. To Elton śpiewa.
Mogę zabrać piosenki i wyjść.
Dobra, bez urazy. Nie ma co się obrażać.
Piszą dobre kawałki, Dick.
Jeden się nadaje dla Lulu.
Spokojnie, tygrysie.
Mieszkacie razem?
Nie. Mieszkamy z rodzicami.
Piszę tekst,
wysyłam mu, a on dodaje muzykę.
Od kiedy to twórcy nie mieszkają razem?
Właśnie. Lennon i McCartney są nierozłączni.
- Ile macie piosenek? - Setki.
Zagraj coś.
Dobra.
Dołująca. Coś innego.
A to o czym jest, do cholery?
Jaja sobie robisz?
Dziewięćdziesiąt dziewięć procent to szajs!
Mnie interesuje jeden procent.
Ray mówi, że macie szansę.
Ale on gówno wie.
Z tego, co widzę, jesteście parą gnojków.
Rzućcie to durne granie jako wsparcie,
wynajmijcie lokal i piszcie mi piosenki,
które starzy włóczędzy będą gwizdać na ulicy.
Kto wie?
Pewnego dnia może się zbierze na płytę.
Zróbcie to, a dostaniecie dziesięć funtów tygodniowo.
Moi cudowni nowi lokatorzy!
- Przyszłe gwiazdy rocka. - Cześć. Jestem Bernie.
Nie słyszałem, żeby gwiazda rocka nazywała się Bernie.
Wspaniale.
Jakie masz plany, Elton?
Napisaliśmy sporo piosenek.
Wystarczy na płytę.
Elton ma dziewczynę.
- Arabella, nasza gospodyni. - Tak.
A co z rock'n'rollem?
Z laskami i kokainowymi orgiami?
Sławą i fortuną?
I z tym, że jesteś gejem?
Co?
Twój koleżka jest homoseksualistą.
Nie. Mam dziewczynę.
Czy to w czymś przeszkadza?
Jesteś gejem?
Nie wiem.
Czy to by coś zmieniło?
Nie dla mnie.
Ale Arabella miałaby problem.
- Z tym się zgodzę. - Trochę tak.
A niech to.
Przepraszam.
- Bernie... - Okej. Przepraszam.
Wszędzie te kubły.
- O nie, Bernie. - Co?
Co teraz?
Co ja mam zrobić?
Po prostu jej powiesz.
Złamię jej serce.
O ile je ma.
Możecie zachowywać się ciszej?
Obudzicie całą przeklętą ulicę!
- Chodź. - Dobra.
Tyle mamy do zrobienia. Mamy podbić świat.
Ameryka! Wielkie, otwarte przestrzenie.
Tower Records.
Te piosenki są świetne.
Ludzie wciąż pytają: „Kto śpiewa w tym kawałku?”.
Wdechowo grasz na pianinie,
masz niesamowity głos
i naprawdę tworzy się jakaś magia,
kiedy śpiewasz nasze kawałki.
Dick mówi, że mam ręce jak bokser liliput.
Kogo obchodzi, co mówi Dick?
Sam nie wiem, czy jestem...
tym, czego szukają.
Czas, żebyś to ty śpiewał nasze piosenki.
Kocham cię, bracie.
Naprawdę, ale...
nie w ten sposób.
Tak.
Elton? Czas do łóżka.
Staliśmy się nierozłączni.
Brat, którego nigdy nie miałem.
Wiecie, że przez 20 lat
ani razu się nie pokłóciliśmy?
Zrobiłem, jak mi poradził. Powiedziałem Arabelli.
Przyjęła to zaskakująco spokojnie.
Ty draniu!
Rozwaliła mi pianino.
Ty zdrajco, potworze!
Twoja muzyka jest tak samo gówno warta, jak ty.
Cześć, mamo.
Spodziewałam się tego.
Musisz płacić czynsz. Nie śpię na pieniądzach.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Ubierz się, Reggie! - Elton.
Nie będziesz się tak plątał cały dzień.
Piszemy piosenki.
Tak? Wygląda na to, że dobrze wam idzie.
Nie będziemy tu robić bałaganu.
Mamy tu porządek i tak ma zostać.
To nie przytułek. Nie mogę robić wszystkiego.
Gotować, sprzątać i prać.
Nie oczekujcie tego ode mnie.
Upaćkane jajkiem.
Idę się ogolić.
Dzięki za śniadanie!
„Uczucie...” w tonacji G
To dość zabawne
Uczucie
Nie należę do tych
Co zwykli się kryć
Nie jestem bogaty
Ale gdybym był
Kupiłbym dom
W którym moglibyśmy żyć
Gdybym był rzeźbiarzem
Chociaż lepiej nie
Gdybym robił eliksiry
Jak wędrowny mag
Wiem, że to niewiele
Ale na tym się znam:
Mogę dać ci piosenkę
Napisałem ją dla ciebie
Wybacz kiepską pamięć
Nie jestem ideałem
I zapomniałem
Niebieskie są czy zielone
Ale to się nie liczy
Ważne jest to
Że masz najsłodsze oczy
Na świecie
Możesz wszystkim powiedzieć
Że to twoja piosenka
Jest prosta, ale
Skoro już jest
Mam nadzieję, że ci nie przeszkadza
Że ująłem w słowa to
Jak piękne jest życie
Gdy jesteś w nim
Mam nadzieję, że ci nie przeszkadza
Że ująłem w słowa to
Jak piękne jest życie
Gdy jesteś w nim
I jak?
Świetna. Najlepsza od czasu „Let It Be”.
Transatlantyk jak cholera!
Zawsze w was wierzyłem.
Podpiszę z wami kontrakt na trzy płyty.
- Aż trzy? - Rocznie.
Zagracie w klubie Troubadour.
- Doug Weston to mój dobry znajomy. - Moment. Troubadour?
- Klub folkowy w Los Angeles. - Wiemy, Ray.
Nie spieszmy się tak.
Nie mam nawet zespołu.
Już to załatwiłem. O to się nie martw.
Nie chcę być niewdzięczny,
ale Troubadour to za dużo.
Czas zdobyć się na odwagę!
Biorę pod uwagę fakt, że Ameryka to trochę ruletka.
Ale zabiję was, jak zawalicie.
Ray z wami jedzie. Będzie miał was na oku.
Kup sobie jakieś ubrania. Coś błyszczącego.
Niech cię poznają.
Daj świetny koncert
i nie przesadź z narkotykami.
Dobra?
Dobra.
Idę teraz na masaż.
Mary?
Wiem.
Tower Records.
Przyjaciele Dicka!
Miło cię widzieć, Doug.
Ray.
Co dobrego? Miło cię widzieć.
Co dla mnie masz?
Cześć. Jestem Bernie. Miło mi.
- Cześć, Bernie. - Dzień dobry.
Jestem Elton.
Świetnie. Jak leci?
Poniedziałek w Troubadour.
Będzie niesamowicie!
Przychodzą tłumy! Spodoba się wam.
Niezupełnie tego oczekiwałem.
Tak?
Spodziewałem się czegoś większego.
Rozmiar ma znaczenie.
Neil Young grał u nas w zeszłym tygodniu.
Kolejka ciągnęła się za róg.
Niesamowity wieczór.
Klawy kapelusz.
- Podoba ci się? - Bardzo.
Założyłem się o niego
- z Bobem Dylanem. - Naprawdę?
- Tak. - To super.
To ten zespół. Sprawdzę, czy wiedzą, co mają robić.
Coś do picia? Dajcie im wszystko, czego zechcą.
Właśnie przylecieli z Anglii
i są bardzo zmęczeni.
Niech cię, stary! Co to jest?
Mój estradowy kostium.
Gdzie jest Reggie?
Neil Diamond przy barze rozmawia
z Leonem Russellem i połową składu Beach Boys.
Jasna cholera, Bernie!
Reggie?
Elton! Myślę, że przesadzasz.
Nie, Bernie! Zamykasz oczy na prawdę.
To geniusze amerykańskiej muzyki.
Nie mogę tam wystąpić!
Powiedzmy Dougowi, żeby zwrócił ludziom za bilety
- i wysłał ich do domu. - Gdzie on jest?
- Hej, Ray. - Podpisałeś kontrakt!
Dick zapłacił za podróż!
Wyjdź i zagraj, cholerna cipo.
Dobra, chodźmy.
A teraz, panie i panowie,
wschodząca gwiazda rock'n'rolla.
Przyleciał do nas prosto z Anglii, z Londynu.
Elton John.
Pamiętam czas
Gdy zaczynał się rock
Razem z Suzie
Bawiliśmy się świetnie
Trzymaliśmy się za ręce
I puszczaliśmy kaczki
Miałem starego chevroleta I własne mieszkanie
Ale najlepiej było
Kiedy ktoś grał Crocodile Rock
Gdy inni tańczyli Rock Around the Clock
My skakaliśmy do Crocodile Rock
Crocodile Rock to jest szok
Nogi do tańca się rwą
To były szczęśliwe lata Najwspanialszy czas
O mamo, te piątkowe wieczory
Suzie wskakiwała w obcisłą kieckę
I rządził Crocodile Rock!
Raz, dwa, trzy, cztery!
- To było świetne! Jesteś genialny. - Dzięki.
To jest Heather.
Byłeś niesamowity!
Dziękuję.
Dobra! Dość pierdół!
Kto idzie z nami na imprezkę do Mamy Cass?
Jestem kompletnie pijany, a Doug dał mi prowadzić!
- Nieźle, co? - Tak, świetnie.
Dylan gdzieś tu jest.
Idę z Heather do tipi.
- Serio? - Tak.
Dobra.
- Poradzisz sobie? - Jasne.
Jasne.
Ale jutro idziemy do Tower Records?
Wspominała, że jutro chce iść do jakiegoś Paradise Cove.
- Pójdziemy innym razem. - Jasne.
Oczywiście.
Chodźmy.
Ameryka, bracie.
Wielkie, otwarte przestrzenie.
Piękne dziewczyny.
Spełniają się marzenia.
Zdrówko.
Zostańmy tu na zawsze.
Panna w niebieskich dżinsach
Dziewczyna z Los Angeles
Szyje dla zespołu
Pięknooka
O zawadiackim uśmiechu
Wyjdziesz za mąż za muzyka
Balerina
Gdybyście ją widzieli
Jak tańczy na piasku
Teraz jest moja
Zawsze ze mną
Moja tancereczka
Co za niezwykłe uczucie
Leżeć tu we dwoje
I tylko ty
Mnie słyszysz
Gdy mówię cicho
I niespiesznie
Przytul mnie, moja tancereczko
Liczmy światła mijanych aut
Utul mnie do snu w lnianej pościeli
Miałaś dziś ciężki dzień
Przytul mnie, moja tancereczko
Liczmy światła mijanych aut
Utul mnie do snu w lnianej pościeli
Miałaś dziś ciężki dzień
Dom Perignon rocznik '63. Dobry rok dla szampana.
Nie, dziękuję.
Trzeba umieć korzystać z uprzejmości nieznajomych.
John Reid.
Elton.
Z początku to może przytłaczać,
ale wierzę, że szybko przywykniesz.
Możesz być numerem jeden
w Ameryce, jeśli zapragniesz.
Podobają ci się piosenki?
Jeszcze bardziej ten, kto je śpiewa.
Nie rozumiesz, co się dziś wydarzyło w Troubadour.
Jestem managerem muzycznym.
W karierze gwiazdy rocka są chwile, które decydują o tym, kim jest
i jak będzie postrzegana, gdy wystrzeli jak fajerwerk.
Właśnie podpaliłeś lont.
Teraz wszyscy widzą twoje światło i kolor,
i magię, jaką roztaczasz na nieboskłonie.
Tam, gdzie była ciemność, pojawiłeś się ty...
Eltonie Johnie.
Możesz wszystko.
Możesz być, kim zechcesz.
To będzie szalona jazda.
Wszystkie gazety powielają recenzję z LA Times.
Szaleństwo.
Przedłużamy pobyt.
Jutro jedziemy do San Francisco.
- Ray, spokojnie. - Potem Nowy Jork,
jeszcze dwa koncerty tutaj i...
Dick każe nam wracać i pracować nad nową płytą.
„Radujmy się. Muzyka rockowa zyskała nową gwiazdę.
Anglik Elton John, 23-latek, który zadebiutował w Troubadour,
był doskonały pod każdym względem”.
To się dzieje naprawdę.
Pamiętaj,
wisisz mi cztery koncerty.
- Ile? - Cztery.
Cztery koncerty?
- Tak. - To się nie uda.
Zatem...
zobaczymy się jeszcze?
Nie myśl o mnie. Jedź tam i ciesz się chwilą.
- To najważniejsze. - Jedź ze mną do Londynu.
Nie mogę, ale...
jak będę w Londynie, odwiedzę cię. Obiecuję.
Hej, zaczęliśmy wpuszczać.
Nie każ ludziom czekać.
Pójdę na salę.
OLŚNIEWAJĄCY SHOWMAN
Wspaniałe.
To wyjątkowo stylowe buty mojego projektu.
Da się w nich grać na pianinie?
ELTON: TRZĘSIENIE ZIEMI W LA
Koncert Eltona Johna Gwiazda W Pełnym Splendorze
To nigdy nie trwa długo.
Cieszmy się, póki trwa.
ELTON JOHN SUPERGWIAZDA
ZACHWYCAJĄCY ELTON
NAJBOGATSZY CZŁOWIEK ROCKA?
Witam.
John.
Dobra...
Zróbmy przerwę.
Wszystko dobrze?
Tak. Kiki, dasz mi pięć minut?
- Wejdę do niego. - Jest dość zajęty.
Dzięki.
- Dobra robota. - Fajny garnitur.
Cześć.
- Co tu robisz? - Interesy.
Obiecałem, że wpadnę, gdy będę w mieście.
Na ile przyjechałeś?
Nie jestem pewien. To zależy.
Nie każ mi błagać.
Wszędzie słyszę twoje piosenki.
Nie mogę przestać o tobie myśleć.
Naprawdę?
Elton, co się dzieje?
Pracujemy czy idziemy na piwo?
Idźcie na piwo.
Czego chcesz, Eltonie?
Chcę iść z tobą na kolację.
Jaki skromny. To żenujące.
Milioner i gwiazda rocka, ale mieszka u mamy.
To poważna sprawa.
Odwagi. Nie bój się marzyć.
Czego naprawdę chcesz?
Gdy patrzę wstecz, myślę sobie:
Ależ ja byłem zielony
Włóczyłem się po świecie
Łapałem ryby w rzece
Szukałem odpowiedzi
Czekałem na jakiś znak
Zanim ujrzałem światła twego miasta
Byłem ślepy
Mówią mi: wracaj do domu!
Lepiej ci będzie w lesie
Ale ja postanowiłem
Nieco zmienić styl
Och, ta zmiana dobrze mi zrobi!
Mówią mi: wracaj do domu!
Życie w mieście jest do niczego
To jak szukanie złota
W kopalni srebra
Jak picie whisky
Och, z butelki wina!
SPRZEDANE
Przeczytałem parę książek
I kilka kolorowych pism
O pannach z wyższych sfer
Co mieszkają w Nowym Orleanie
Ale głupcy z mojej wsi
Uważają mnie za tępaka
Och, wiara w Pana jest główną zasadą
Mówią mi: wracaj do domu!
Lepiej ci będzie w lesie
Ale ja postanowiłem
Zmienić nieco styl
Och, ta zmiana dobrze mi zrobi!
Akt Własności
Nikt nie zostaje odsunięty, Dick.
Elton sądzi, że osobisty manager ułatwi wszystkim życie.
- Do tej pory nie było problemu. - Nadal nie ma.
Jest masa pracy, umów, trasy koncertowe i tak dalej.
To będzie moja działka.
- Zajmę się tym wszystkim. - Tak mówisz?
Wiesz, że mam umowę z Eltonem?
Widziałem ją.
Nie wyklucza takiej możliwości.
Tak ci się tylko wydaje,
przeklęta cioto!
Odpowiada ci taki układ?
Tak?
Po tylu latach?
Nie bierz tego do siebie.
Chodź, Ray.
Powodzenia, Elton.
Twój bardzo drogi obraz wisi do góry nogami.
- Panie James. - Dziękuję, Raymond.
Cóż...
to było straszne.
Dick jest dużym chłopcem, poradzi sobie.
Dzwonili z biura Lorda Grade'a w sprawie królewskiej gali.
Zdaje się, że królowa matka jest fanką.
Moglibyśmy zatrzymać Raya? To słodki gość.
„Słodki gość” to nie zawód.
To kluczowy moment, Elton.
Musimy być ostrożniejsi,
bo pismaki będą węszyć.
Nie możemy dać im powodów do spekulacji.
Powinniśmy znaleźć ci dziewczynę.
- Czy to nie przesada? - Nie, nie.
Stawką jest twoja kariera i nasz biznes.
Jak dowiedzą się, co nas łączy,
- wszystko przepadnie. - Jasne.
Musisz porozmawiać z rodzicami.
Przygotuj ich na wywiady.
Do nich prasa uderzy w pierwszej kolejności.
- Cześć, Reg. - Cześć, tato.
Cóż... wejdź.
Wymyślne buty.
Ach... tak.
Mam coś dla ciebie.
Po co przyszedłeś?
Są chłopcy.
Tato, przed domem stoi Rolls-Royce.
Stephen, Geoff,
to jest wasz brat, Reggie.
Przyrodni brat.
Już nie nazywam się Reggie.
Któregoś dnia, jak wrócę z trasy,
moglibyśmy się gdzieś wybrać.
Mogę załatwić bilety na koncert.
To nie jest moja bajka.
To prawda, że jesteś wart 25 milionów funtów?
Tak mówisz? Nawet nie wiem.
Są z ciebie dumni.
Mamy parę twoich płyt.
Przynieś płytę. I długopis.
Pewnie wszyscy cię o to proszą,
ale podpiszesz?
Oczywiście.
„Dla Taty”
Och nie. Mógłbyś napisać „Dla Arthura”?
To kolega z pracy.
Jest twoim fanem.
Naprawdę?
Doskonale.
Dobra.
Wygląda na to, że za drugim razem ci się udało.
Tak, chyba tak.
Nie każdy dostaje drugą szansę.
Chłopcy są zachwyceni. Poznali gwiazdę.
Jasne. Dzięki, tato.
Cześć!
Jak dorosnę, też zostanę gwiazdą.
Dlaczego jesteś boso?
Będziesz kreślarzem.
Wracajcie do środka.
Co trzeba zrobić, żeby tu dostać drinka?
Przestaniesz się dąsać?
Trzeba to zrobić, czy tego chcesz, czy nie.
Będziesz się jej bać całe życie?
Zatrzymaj auto.
Powiedziałem, zatrzymaj!
Za piętnaście minut masz być na scenie.
Jesteś świetnym managerem. Poradzisz sobie.
Powiedz, że jestem niedysponowany. Zajęty łamaniem serca matce!
Elton. Elton!
Zrób kółko, Denis.
Liberace!
Pinner 9755.
- Mamo, to ja. - Poznaję.
Muszę ci coś powiedzieć.
Czekamy na twój koncert. Zaraz się zaczyna.
Zamknij się, mamo!
Nie ma mnie tam. Rozmawiam z tobą.
Ja...
Ja i John...
Chodzi o to...
Jestem... homoseksualistą.
Pedziem.
Ciotą.
Homo.
Powiedz coś!
Na litość boską, przecież wiem.
Od dawna.
- Nie przeszkadza ci to? - Szczerze mówiąc, nie.
Ale lepiej tego nie rozpowiadaj.
Mam nadzieję, że wiesz,
że decydujesz się na samotność.
Nikt cię nigdy nie pokocha.
Dobrze... muszę kończyć.
Powiedziała, że nikt mnie nie pokocha.
Nigdy więcej tego nie rób.
Za dziesięć minut masz być na scenie.
To jest biznes, cholerny idioto.
Nigdy nie podnoś na mnie ręki.
Trudno znaleźć prawdziwą miłość.
Szukamy więc czegoś, co ją zastąpi.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Mój album jest na pierwszym miejscu w USA. Znowu.
Zaczynam najbardziej dochodową trasę w historii rocka.
Odpowiadam za pięć procent
globalnego rynku płytowego.
I mam największy pióropusz, jaki widział świat.
Myślę, że wszystko w porządku.
Kiedyś byliśmy tylko my dwaj.
Teraz mamy całe autobusy personelu.
Nie chcesz po prostu wyjść i zaśpiewać
bez tych śmiesznych dodatków?
Po prostu... być sobą, Reg?
Po co, do cholery, miałbym to robić, Bernie?
Przyjaciel by tak do mnie nie powiedział.
Ludzie nie chcą oglądać Reginalda Dwighta.
Płacą, żeby zobaczyć Eltona Johna!
Nie mów mi, jak mam wykonywać swój cholerny zawód!
Połamania!
- Nie musisz tego znosić, Reg. - Do cholery! Pisz teksty, Bernie!
Ja zajmę się resztą!
- Przepraszam. - Rozumiem.
Panie i panowie,
powitajmy Eltona Johna!
- Gdzie ja jestem? - W domu w Los Angeles, panie John.
Jasne.
Zaparzę kawę.
Skarbie, pomyślałem, że może powinniśmy
odstawić alkohol i spędzić trochę czasu ze sobą.
Dzień dobry.
Panie Reid.
- Co robisz? - Żyję jak rockandrollowiec.
A to oznacza posuwanie sekretarza na oczach pracowników?
Wyciąganie cię z łóżka rano.
Organizowanie 250 występów w 26 krajach.
Zatrudnianie 112 osób.
Ubezpieczenia, prawa autorskie,
renegocjowanie głupich umów i podcieranie ci tyłka.
Ty tylko grasz sobie na fortepianie.
Rock'n'roll przynosi 87 milionów dolarów rocznie.
Może i gram sobie, ale wiesz, co robię prócz tego?
Płacę.
Za wszystko.
Łącznie z tym domem. I teraz chcę, żebyś go opuścił.
Możesz być managerem, ale między nami koniec.
- Jesteś taki przewidywalny. - Nie.
Chcę być sam,
a nie z jakimś dupkiem, którego nic nie obchodzę,
i który mnie codziennie olewa!
Wynoś się!
Elton!
Co oni tu robią?
Miałem wynająć odrzutowiec, sprowadzić ich na koncert.
- Za tydzień! - Minął tydzień.
Przyniosę im drinki.
Idź się umyć, bo okropnie cuchniesz.
Sheila! Dawno się nie widzieliśmy.
Cześć! Rozejrzyjcie się!
- Jesteśmy. - Cześć, babciu.
Nie mogę uwierzyć, że jestem w Ameryce.
Jak leci? Miło cię widzieć.
- Elton. - Cześć, mamo.
Elton, pamiętasz państwa Andersonów,
sąsiadów?
Oczywiście. Jak mógłbym zapomnieć?
Dzień dobry.
Był takim nieśmiałym chłopcem!
A teraz, proszę.
Musisz ich oprowadzić.
Chodźmy.
Elton wam wszystko pokaże!
- Mamo, przydepnęłaś. - Nie bądź niegrzeczny.
Cieszysz się?
- Odstawić? - Tak.
- Bernie, jak leci? - Dobrze. A u ciebie?
Nie mam pojęcia, kto to jest.
Oto on!
Drogie panie, Elton.
Hej.
Co tu robisz sam?
Żałosny pierdoło,
omija cię cała zabawa!
Bawią się dobrze beze mnie.
Kogo obchodzi, co robię?
Chodźmy się czegoś napić.
Tak. Chodźmy po drinki.
Tak będzie najlepiej.
Tak... Idźcie się napić.
Wyglądasz wspaniale.
Cholerny palant.
Mój następny numer...
to samobójstwo.
Spakowała mnie wczoraj w podróż
Godzina zero: dziewiąta rano
Odlecisz wysoko
Wysoko jak latawiec
Tęsknię za Ziemią
Tęsknię za życiem
Kosmos to samotne miejsce
Lot ciągnie się w nieskończoność
Ty dogadzający sobie dupku!
Kochanie!
Nauk ścisłych nie pojmuję
Dla mnie to praca - pięć dni w tygodniu
Rocketman
Myślę, że minie wiele czasu
Nim wyląduję i znów się okaże
Że nie jestem tym Za kogo mnie świat uważa
Och nie, nie, nie
Jestem rocketman
Rocketman samotnie odpala rakietę
Myślę, że minie wiele czasu
Nim wyląduję i znów się okaże
Że nie jestem tym Za kogo mnie świat uważa
Och nie, nie, nie
Jestem rocketman
Rocketman samotnie odpala rakietę
Myślę, że minie wiele czasu
Elton.
Przepraszam. Co mówiłeś?
Mówiłem, że muszę odpocząć.
Musisz odpocząć?
Powinienem wyjechać, ogarnąć się trochę.
Co?
Jadę do domu na jakiś czas.
Fajnie masz.
Dlaczego nie moglibyśmy... Obydwaj... zniknąć?
Na moim rancho.
Jedźmy na moje rancho, ukryjmy się.
Możemy pisać piosenki jak dawniej.
Jak kiedyś.
Powinniśmy jechać do domu, Elton.
Wzmocnić się.
To ty powinieneś jechać.
Chciałbym popracować z innymi tekściarzami.
To mi dobrze zrobi. Praca z innymi ludźmi.
To naprawdę dobry pomysł.
Moi poddani.
Cześć, Australio. Dzieńdoberek.
Cholera, to Nowy Jork?
Swindon? Zresztą to nieważne.
Jak się komuś nie podoba, niech idzie do domu!
I tak wszyscy wolą siedzieć w domu.
Nieważne... To kawałek dla wszystkich trzeźwych!
Hej, dzieciaki, czas poszaleć
W świetle reflektorów stoi
Ekipa zaklinaczy pogody
Ubijemy tłustego cielaka
Więc się nie oddalajcie
Elektryczna muzyka zabrzmi
Otoczy was ściana dźwięku
Poznaliście już Candy i Ronnie’ego?
Och, ależ oni są wystrzałowi!
Ona ma elektryczne buty I strój lekki jak puch
Wiem, bo czytałem w gazecie
Bennie i Jetsi
Mam nadzieję, że wiesz,
że decydujesz się na samotność.
Nikt cię nie pokocha.
Kiedy mnie przytulisz?
Nie bądź mięczakiem.
Życie rzadko daje szansę.
A to jest ta twoja.
- Kim jesteś? - Możesz być, kim zechcesz.
Możesz być, kim zechcesz. Czego naprawdę chcesz?
Był takim nieśmiałym chłopcem!
A teraz, proszę.
Czego naprawdę chcesz?
Jadę do domu na jakiś czas.
Jestem zajęty.
Wracaj do studia, za które płacisz.
Czemu nie sprzedajesz moich płyt? Co to?
Numer 11 we Włoszech.
To słaby utwór, stąd problem.
Kokainowy pop dla ubogich.
Nieprawda.
Problem leży w tym, że nigdy mnie nie rozumiałeś.
Ani tego, przez co muszę przechodzić.
Mogłem cię wylać, gdy mnie zostawiłeś.
Cieszę się, że odszedłem. Pozostaję obiektywny
w twym folgującym sobie beztroskim światku.
Wracaj do studia albo nie.
Mam to gdzieś.
Zmienisz zdanie, gdy zabraknie ci kasy.
Rób, co chcesz. Spotkajmy się w sądzie.
Podpisałeś ze mną umowę.
Ciągle będę kasować swoje 20 procent, nawet gdy się zabijesz.
Wynoś się z mojego domu!
Spieprzaj!
Fantastyczne.
- Chcesz posłuchać jeszcze raz? - Raczej nie.
Napijesz się herbaty?
Nie masz czegoś mocniejszego?
Powinieneś być dumny.
Tyle razy słuchałam, jak grasz. Twoja muzyka jest zawsze...
osobista i prawdziwa.
I szczera.
Czasami musisz czuć się samotny.
Nie umiem już rozświetlić
Tej twojej ciemności
Moje zdjęcia blakną
Zdają się być czarno-białe
Wszystko mnie męczy
A czas się zatrzymał
Zastygł
Na drabinie mego życia
Już za późno
By uchronić się przed upadkiem
Podejmij ryzyko
I zmień styl życia
Błędnie odczytałaś
Co, widząc cię, czułem
Zamknęłaś drzwi
I odeszłaś
Oślepiona blaskiem
Nie pozwól, by zaszło moje słońce!
Chociaż szukam siebie
Ciągle znajduję kogoś innego
Pozwoliłbym cząstce twego życia
Wędrować bez celu
Lecz tracąc wszystko
Czuję się tak, jakby zaszło moje słońce
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Przykro mi.
Wiem.
Renate na to nie zasłużyła.
To dobra osoba.
Wciągnąłem ją w swoje szaleństwo.
Czy w małżeństwie byłeś szczęśliwy?
Nie za bardzo. Jestem gejem.
Wydaje mi się...
Hej, mamo.
- Czy chciałby pan... - Może nieco później, dziękuję.
- Cześć, tato. - Witaj, synu.
- W porządku? - Tak.
Rozmawiamy o biednej Renacie.
Cudowna kobieta.
Rozwód bywa taki bolesny.
Jednak powinniśmy świętować.
Znaleźliśmy piękną willę nad morzem.
Niech John przygotuje dziś pieniądze.
Nie możemy stracić okazji.
Na Minorce.
Śliczne miejsce. Musisz je zobaczyć.
Minorka?
Po co chcesz tam jechać?
Przez ciebie nie mam tu życia.
W gazetach ciągle czytamy o tobie,
alkoholu i narkotykach.
Łamiesz mamie serce.
Wypiszę czek.
Kupi sobie nowe.
Zawsze tak o mnie mówisz,
choć tyle dla ciebie poświęciłam.
Co poświęciłaś?
Choćby twojego ojca.
Naprawdę jesteś bezduszną żmiją.
Moje życie nie jest czarno-białe.
Mam już dość twoich oziębłych opinii.
Nie chcę uciekać przed tym, kim jestem.
Sukces i przyjemności to nic złego.
Za co mam przepraszać?
Pieprzyłem wszystko, co się rusza.
I brałem wszystkie możliwe narkotyki.
Wszystkie.
I wiesz co?
Miałem z tego wielką frajdę.
Powodzi ci się od czasu,
gdy posadziłeś tłustą pupę za pianinem.
Na nic nie musiałeś ciężko pracować.
Dostajesz wszystko, nie robiąc nic.
A ja cierpię.
Nigdy nie powinnam mieć dzieci.
Wiesz, jakie to rozczarowanie być twoją matką?
To smutne, takie smutne
Taka smutna sytuacja
Coraz bardziej absurdalna się staje
To smutne, takie smutne
Dlaczego nie mogą o tym pogadać?
Lecz wydaje mi się
Że najtrudniej jest Powiedzieć „przepraszam”
Coś na deser?
Tak. Dwa puddingi czekoladowe,
szarlotka i mus malinowy.
Jakieś lody?
- Tak, wszystkie. - Doskonały wybór.
Co porabia Reid?
Czy to ważne?
On mnie nienawidzi.
Nikt cię nie nienawidzi.
Widzę, że nadal planujesz się zabić.
Co tu robisz, Bernie?
Odszedłeś, gdy ci to pasowało.
Teraz wracasz, by mnie pouczać?
Kiedy w końcu coś osiągnęliśmy,
ty odszedłeś.
Jakaś dziewczyna była ważniejsza ode mnie
i od tych legend, które nas witały.
Zostawiłeś mnie w najważniejszej chwili.
Kiedy się poddałeś?
Nie troszczysz się o siebie, a inni mają to robić?
Nie było cię, gdy najbardziej cię potrzebowałem.
Prośba o pomoc nie jest oznaką słabości.
Zapieprzałem na całego, by wyciągnąć nas z gówna.
Świątek, piątek i niedziela. Latami.
A teraz nie mogę pokazać się na ulicy.
Nie mam życia.
Bo nie siedzę z nogami na biurku,
gryząc zębami pieprzony ołówek.
„Pisz teksty. Ja zajmę się resztą”.
To był test!
Powinieneś był wiedzieć.
- Dziękuję. - Smacznego.
Kiedy zejdziesz na ziemię?
Kiedy wylądujesz?
Trzeba było zostać na farmie
Trzeba było posłuchać ojca
Może znajdziesz zastępstwo
I pewnie ja płacę?
Takich gości jak ja jest jak psów
Kundli, bez grosza przy duszy
Krążących wokół z nosem przy ziemi
Później. Bernie!
Daj spokój, Bernie!
Żegnaj więc, drogo z żółtej kostki
Nie dramatyzuj. Ty tchórzu!
Jak zawsze, zostawiasz mnie, gdy coś cię przerasta!
Wracam do ojca na farmę
Do starej sowy w lesie
Polować na ropuchy
W końcu uznałem, że moja przyszłość
Nie leży na drodze
Z żółtej kostki
Ty pieprzony idioto!
Bernie mnie zdradził. Tak jak wszyscy.
Słyszałem, że to atak serca.
Infekcja klatki piersiowej. Przejdzie.
- Bilety się sprzedają? - A co to ma do rzeczy?
Koncerty wyprzedane.
- Zorganizuj dodatkowe. - Oszalałeś? On mógł umrzeć.
Ja tym się zajmę.
Zawsze stawiam go na nogi.
- Teraz też ci się uda? - Wystąpi.
DZIŚ WIECZOREM ELTON JOHN
Dobrze, możesz iść.
Jak myślisz, co wtedy zrobisz?
To może podciąć ci skrzydła
Kilka wódek z tonikiem
Znów postawi cię na nogi
Kiedyś przestaną ci pomagać
Nie pisałem się na ciebie
Nie jestem prezentem Dla twoich przyjaciół
Ten chłopak jest za młody, by śpiewać
O smutku!
Hej! Dokąd idziesz?
Żegnaj więc, drogo z żółtej kostki
Gdzie wyją ludzie-psy
Nie posadzisz mnie w swym salonie
Wracam do ojca na farmę
Do starej sowy w lesie
Polować na ropuchy
W końcu uznałem: moja przyszłość nie leży
Na drodze z żółtej kostki!
Od kiedy pamiętam, nienawidziłem siebie.
Wierzyłem, że nie będę kochany.
Odpowiedzialność za własne czyny to już coś.
Tak, ale już w 1975 roku zachowywałem się jak cipa.
I nigdy nie przestałem.
Jest mi wstyd.
Często wściekałem się z błahych powodów.
Mogłem być bardziej zwyczajny.
Cześć, babciu.
Nigdy nie byłeś zwyczajny.
Tylko spójrz.
Rozmawiasz tu o uczuciach.
Jaka strata czasu.
Mamo, wiem, że nie było łatwo.
Mam nadzieję, że mi wybaczysz.
Bo właśnie to musimy teraz zrobić.
Wybaczyć sobie.
- Problem w tym, że jesteś egoistą. - Nie.
Moim problemem była wiara w twoją miłość.
A ty nie umiesz kochać.
Oddałem wszystko, by zatrzymać coś, czego nigdy nie miałem.
Byłeś introwertycznym ekstrawertykiem.
- Kim? - Jest nieśmiały. Zawsze był.
To wina jego ojca.
Nie wińcie mnie. I tak zostałby dziwakiem.
Słowo „dziwak” mnie nie obraża.
Boże. Nie on.
Oboje... przestańcie.
Nie pozwolę wam więcej tak do mnie mówić.
Już pora to powiedzieć.
Bernie.
Nie mówiłem ci, jak cię potrzebuję.
Nie. Kocham cię, stary.
Zawsze kochałem i będę kochał.
Miliony ludzi uwielbiają twoje piosenki.
To najważniejsze.
Musisz pamiętać, kim jesteś.
I to zaakceptować.
Nie wie, kim jest.
Właśnie, że wiem.
Nazywam się Elton Hercules John.
A nie Reggie Dwight?
Od lat nim nie jestem.
Kiedy mnie przytulisz?
Jestem pod wrażeniem, umiesz posługiwać się mopem.
Jak leci?
Miło cię widzieć.
Bywają trudniejsze dni, ale jest dobrze.
Mają tu pianino?
Grałeś?
Nie.
Nie. Nie jestem na to gotowy.
Boję się, Bernie.
A jeśli nie będę równie dobry...
bez alkoholu i narkotyków?
Wiesz, że to nieprawda.
Tak naprawdę boisz się,
że znów coś poczujesz.
Siebie możesz okłamywać, ale nie mnie.
Muszę lecieć.
Nie idź.
Jeszcze nie.
Tę partię musisz rozegrać sam.
Tym tekstom brakuje muzyki.
Dzięki, Bernie.
Jesteś moim bratem.
Muzykoterapia
Nigdy nie dowiesz się, jak to jest
Twoja krew zamarza, zimna jak lód
Samotne, zimne jest światło
Którym dziś się skrzysz
Skończysz jako wrak, skryty
Za tą maską błazna
Myślałeś, że błazen się już nie podniesie?
Spójrz, wróciłem To nie sen
Poznałem smak miłości Tak po prostu
Jeśli chcesz wiedzieć To ja się wciąż trzymam
A ty rozmywasz się
Nie wiesz, że wciąż się trzymam
Nigdy się lepiej nie czułem
Ocalałem z katastrofy
Czuję się jak mały brzdąc
Wciąż się trzymam
Choć traciłem czas
Znów układam sobie życie
W którym cię nie ma
ELTON JOHN JEST TRZEŹWY OD PONAD 28 LAT.
JEDNAK...
NADAL JEST UZALEŻNIONY OD ZAKUPÓW.
PO ODWYKU ELTON ZAŁOŻYŁ ORGANIZACJĘ POMAGAJĄCĄ CHORYM NA AIDS.
ZEBRAŁ PONAD 450 MLN DOLARÓW
I WSPIERA CHORYCH NA CAŁYM ŚWIECIE.
ELTON I BERNIE NADAL PISZĄ RAZEM PIOSENKI
I PRZEZ 50 LAT NIGDY SIĘ NIE POKŁÓCILI.
25 LAT TEMU ELTON POZNAŁ SWEGO MĘŻA DAVIDA I W KOŃCU SIĘ ZAKOCHAŁ. NAPRAWDĘ.
ELTON PRZESTAJE JEŹDZIĆ W TRASY,
SPĘDZA WIĘCEJ CZASU, WYCHOWUJĄC SWOICH SYNÓW, ZACHARY'EGO I ELIJAHA.
Napisy: Agata Deka